Overzicht

Polisvoorwaarden cascoverzekering
De risicobeoordeling en premiestelling zijn afhankelijk van:
- soort motorrijtuig
- gebruik ervan
- ouderdom
- de waarde (cataloguswaarde of dagwaarde)
- de bestuurder
- mentaliteit en schadeverleden

Onderscheid:
- brandverzekering
- brand-, diefstalverzekering
- beperkte cascoverzekering
- uitgebreide cascoverzekering

Bij cascodekking zijn gebruikelijke accessoires meeverzekerd, meestal tot een bepaald maximum

Uitsluitingen casco
- slijtage, materiaalbreuk en eigen gebrek een ongeval door het gebrek is wel gedekt
- vaak ook invloed van alcohol / drugs

De verzekeraar vergoedt de reparatiekosten zonder aftrek.
Een aftrek nieuw voor oud wordt toegepast voor aan slijtage onderhevige onderdelen. Banden, accu’s.

Als reparatie economisch niet verantwoord is, wordt de schade geregeld op basis van totaal verlies.
De dagwaarde wordt dan vergoed voor het ongeval onder aftrek van de restantwaarde.

Is de personenauto's niet ouder dan 3 jaar dan geldt bij de meeste verzekeraars een nieuwwaarderegeling met een vaste afschrijving.

Bij technisch totaal verlies is de bedrijfsregeling nr. 14 van toepassing.

Een expert stelt de schade vast als deze meer is dan een bepaald bedrag.

Er geldt veelal een eigen risico van f 300,—voor personenauto's, motorrijwielen en scooters.

Bij bestuurders jonger dan 24 jaar geldt een verplicht extra eigen risico van f 150,— voor schade aan personenauto's en f 100.— voor schade aan motorrijwielen en scooters.

Bromfietsen hebben een eigen risico van 10% van de cataloguswaarde, bij diefstalschade soms meer.

Op grond van art. 284 K subrogeert de verzekeraar in de rechten van de verzekeringnemer door de uitkering. Er is geen verhaalsrecht t.o.v. de gemachtigde bestuurder en passagier evenmin tegen andere verzekerden omdat dezen door het medeverzekerd zijn rechten aan de polis kunnen ontlenen.

De subrogatie is beperkt tot het bedrag van de schade omdat de verzekerde niet meer kan vorderen. De nieuwwaarde uitkering kan niet teruggevorderd worden, het vorderingsrecht is beperkt tot de dagwaarde.

Een groot aantal verzekeraars heeft met elkaar een schaderegelingsovereenkomst gesloten, de Overeenkomst Vereenvoudigde Schaderegeling (OVS.)
Veel voorkomende aanrijdingssituaties zijn daarin opgenomen met een vaste verdeling van de schadevergoedingsplicht zonder met de schuldvraag rekening te houden.
De OVS werkt alleen tussen verzekeraars onderling.

Het internationaal verzekeringsbewijs of groene kaart geldt als bewijs van een aansprakelijkheidsverzekering in praktisch alle Europese landen en de landen rond de Middellandse Zee.

Ontstaat in het buitenland schade dan wordt deze geregeld door het nationale bureau in dat land, het regelend bureau.
Bij de schaderegeling worden de in dat land geldende normen toegepast.
De schade wordt terugbetaald door het bureau onder wiens verantwoordelijkheid de groene kaart werd afgegeven, het betalend bureau.

Het betalend bureau verhaalt de schade op de verzekeraar.
Als een polisuitsluiting van toepassing is kan de verzekeraar op de aansprakelijke partij terug verhalen.
Op verzoek van de verzekeraar kan een andere instantie dan het regelend bureau de schade regelen.
De controle op de groene kaart is binnen de EU en een aantal andere landen afgeschaft.
De nationale bureaus van die landen stellen zich garant voor schaden veroorzaakt door motorrijtuigen uit de aangesloten landen.
De nationale wetgeving verplicht dat in die landen de verzekeringsdekking van kracht is.

Onder auspiciën van het Verbond zijn verschillende bedrijfsregelingen tot stand gekomen en andere overeenkomsten met name:
- de OVS
- overeenkomsten over de regeling van bedrijfsschade taxi’s, huurauto’s, autobussen, trams
- regelingen over de acceptatie
- bij de Centrale Egalisatie Pool (CEP) kunnen zware risico's herverzekerd worden
- de royementsverklaring, waaruit het aantal schadevrije jaren blijkt
- de Bedrijfsregeling schuldloze derde
- de Bedrijfsregeling over gedragsregels bij letselschaden in het verkeer

Onderwerpen

Risicobeoordeling en premiestelling
Een cascoverzekering wordt meestal gesloten in combinatie met een wa-verzekering. Bij brom- en motorfietsen kan cascodekking alleen in combinatie met een wa-verzekering worden gesloten.

De beoordeling van het casco-risico is vergelijkbaar met het aansprakelijkheidsrisico.
Er zijn factoren die verband houden met het voertuig, soort, gebruik, ouderdom en waarde, met de bestuurder schadeverleden, mentaliteit en rijvaardigheid.

Voor de premie is bijna altijd de oorspronkelijke cataloguswaarde bepalend. Alleen voor de beperkte cascoverzekeringen wordt de premie door de meeste verzekeraars uitgedrukt in een percentage van de dagwaarde.

Een korting op de basispremie krijgt men door een hoger eigen risico.

Buitenland
De WAM-verzekering biedt dekking in een groot aantal andere landen in West-Europa en rond de Middellandse Zee.
Tussen veel Europese landen zijn andere afspraken gemaakt, die bijna steeds de volgende uitgangspunten hebben:
- een benadeelde moet niet in een slechtere positie komen te verkeren doordat de schade is veroorzaakt door een buitenlands motorrijtuig;
- de bestuurder van een motorrijtuig mag bij iedere grensoverschrijding niet gehinderd worden om te voldoen aan de verzekeringsbepalingen die in het buitenland gelden.

Om dit te bereiken is in ieder land dat tot de internationale overeenkomsten is toegetreden een "nationaal bureau" opgericht. Ook is er een internationaal verzekeringsbewijs (IVB) gekomen, de groene kaart.

Het nationale bureau
De belangrijkste functies van het nationale bureau zijn:
- schaderegeling als "Regelend Bureau";
- het betalen als "Betalend Bureau" van schaden die door een ander nationaal bureau geregeld zijn.

Als door een buitenlands motorrijtuig een schade wordt veroorzaakt, dan wordt deze geregeld door het nationale bureau van het land waar het ongeval plaatsvond.
De schaderegeling vindt overeenkomstig de in dat land geldende wetten en gebruiken plaats.
Veroorzaakt een in Frankrijk geregistreerde auto in Nederland een schade, dan wordt die schade geregeld door het Nederlands Bureau, of namens dat bureau door een correspondent van de buitenlandse verzekeraar, volgens de Nederlandse wetgeving.
Het gaat daarbij alleen om schade aan derden. De cascoschade van het schadeveroorzakende buitenlandse motorrijtuig staat daarbuiten.

Als de schade is geregeld, verzoekt het nationale (regelend) bureau aan het bureau van het land van de veroorzaker, het betalend bureau om terugbetaling van de uitkering. Dat bureau verhaalt zijn betalingen weer op de wa-verzekeraar van de veroorzaker.

De groene kaart
Tussen alle landen van de Europese Unie (EU) en nog een aantal landen is afgesproken dat deze methode wordt gevolgd, ongeacht of de veroorzaker verzekerd is.
Is deze niet verzekerd, dan kan het betalend bureau van het land van de veroorzaker de schade op de veroorzaker te verhalen. Lukt dat niet, dan blijft de schade bij het betalend bureau. Door het systeem hoeft aan de grenzen niet gecontroleerd te worden of een motorrijtuig verzekerd is.

Niet alle Europese landen zijn bij deze afspraak betrokken. Dat betekent dat voor motorrijtuigen die uit die landen afkomstig zijn bij de grens nagegaan moet worden of er een geldige verzekering is gesloten. Omgekeerd geldt dat Nederlandse motorrijtuigen aan de grenzen van die landen gecontroleerd worden op een geldige WA-verzekering. Daartoe dient de groene kaart.
Alle Nederlandse WAM-verzekeraars zijn aangesloten bij het Nederlands Bureau der
Motorrijtuigverzekeraars. Deze stelt de verzekeraars in staat groene kaarten af te geven aan de verzekeringnemers.
De WAM verplicht al tot dekking in de meeste EU landen. Voor de overige zoals Roemenië, Israël, IJsland kan de verzekeraar aangegeven of hij dekking biedt voor welk tijdvak en voor welk motorrijtuig.
In landen waar op de verzekeringsplicht wordt gecontroleerd moet de groene kaart als verzekeringsbewijs overgelegd worden.
Voor motorrijtuigen uit die landen geldt vice versa dat zij hier een groene kaart moeten hebben. Aan de grens kan men zonodig een groene kaart kopen = een grensverzekering sluiten. Alle verzekeringsgegevens staan er beknopt en overzichtelijk op.

Overeenkomst Vereenvoudigde Schaderegeling
In een groot aantal gevallen komt een cascoverzekeraar bij de uitoefening van zijn verhaalsrecht terecht bij een andere verzekeraar.
Door de vele schadegevallen worden de rollen over en weer omgedraaid. De regresacties kosten veel geld door discussies over de schuldvraag.
Daarom hebben de meeste verzekeraars een overeenkomst gesloten ter vereenvoudiging van de schaderegeling, de Overeenkomst Vereenvoudigde Schaderegeling (OVS). Met de OVS wordt een versnelling van de schaderegeling bereikt en een aanzienlijke kostenbesparing.

De deelname aan de OVS is op basis van vrijwilligheid.
De OVS mag niet ten nadele van een verzekerde werken en regelt uitsluitend vorderingen tussen verzekeraars. De vorderingen van de verzekerden over niet verzekerde schade, eigen risico, waardevermindering en andere schade blijven buiten de overeenkomst. Op een korting voor schadevrij rijden mag de OVS geen invloed hebben.